2007-2008 sezonu ve ben galatasaraylıyım..en azından o maça kadar ben öyleyim sanıyordum...
sevgili dostum ural, her ne kadar bana güzel güzel hediyeler vererek gönlümü kaydırmaya çalışsa da (gençlerbirliği forması, atkısı vb.)ben inatla ve ilk gençlikten gelen tuhaf tutkuyla galatasaraylıyım.. ilk kez bir maçı tribünden izliyorum.üstelik galatasaylı oyuncuları ilk kez yakından görme şansı yakalamışım. ama geçnlerbirliği tribünündeyim ve yanımda, benim galatasaylı olduğumu bilen ural ve galatasaylı olduğumu bilmeyen bir sürü gençlerbirliği taraftarı..
derken..goollllll..hem de galatasay attı golü..galatasaylı taraftar ayakta deli gibi tezahürat stadta.ben sevinemedim..içime bir gençlerbirliği acısı kaçtı, ben sevinemedim..maç bitti (1-0) ,stadtan çıktık ben sevinemedim..metroya bindik, ben sevinemedim.kızılay'a gidip bira içtik, ben sevinemedim...o günden sonra galatasay ne zaman yense ve gençlerbirliği ne zaman yenilse, ben sevinemedim...
