halit kıvanç'ın 1983 basımlı "gool diye diye" kitabından;
ah o finlandiya ah! nasıl da yenmişti bizi iki kez... fakat alışmalıydık. işte bakın 1979 yılında da cezayir'e yenilecektik. hem de kendi toprağımızda. birlikte görevli olduğumuz ümit aktan'la konuşmaya gitmiştik cezayirlilere.. ne yalan söyleyeyim, bakmış bakmış pek tutmamıştık. hani gözümüz tutmamıştı. sonra da bizim futbolcular sahada tutamadı cezayirlileri... gerçekten uzaktan baktığınızda "bunların tamamı futbolcu olsa ne yazar" diyordunuz. ne mi yazar? "1-0" yazıyordu tabellaya... evet, cezayir milli takımı, milli takımımızı bursa'da 1-0 yenmişti. beraberliği kaçıran biz değildik. fakat ikinci golü kaçıran onlardı. bu maç için belçika'dan getirilen erhanönal bile bir şey yapamamıştı. bursa atatürk stadı'nda ilk kez bir "a" milli maçı oynandığı için, seyirci büyük ilgi göstermişti. takımımızı coşturmak için çok çaba harcamıştı. ancak, sahaya inip oynayacak değildi ya seyirci... küçümsediğimiz cezayir, bizi yenmesi bir yana, üc yıl sonra ispanya'daki dünya kupası finallerinde koskoca federal almanya'yı bile yenecek düzeye yükselecekti. biz ise, izmir'de almanlarla berabere kalınca, neredeyse milli bayram ilan edecektik.
