atalanta’yı (yanlış hatırlıyor, bir önceki turda guimares’i elemiş, italyan ekibine elenmişti fenerbahçe) uefa kupası’ndan elediğimizde ise hayatımın en mutlu günlerini yaşadım. havalimanından itibaren arabama kadar beni omuzlarında taşıdı taraftar. fenerbahçe taraftarını hayatım boyunca gerçekten unutmayacağım... tabii ki seyircinin olumsuz hareketlerini de yaşadım. ilk lig maçımızda hem de kendi sahamızda aydın bizi 6-1 mağlup ettiğinde otobüsün perdelerini kapatmak zorunda kaldık çünkü kızgın taraftarlar bizi taş yağmuruna tuttu...
