beşiktaş'tan sonra ikinci takımım olan mancester united'ın taraftarı olduğum maçtır. belki eski beşiktaşlı ronny johnsen'den dolayı; belki de erken gol yediği için mağlup duruma düşmüş olan takıma olan saçma sempatimden dolayı maçı sanki beşiktaş maçı gibi izlemiştim.
son dakikalarda atılan iki inanılmaz gol ise allah'tan umut kesilmeyeceğinin benim için bir kanıtı olmuştur.
koffour'un sheringam'ın kafasının hizasında çıkardığı tekmenin enstantane fotoğrafı ise yıllarca odamın duvarını süsledi.
