mehmet yüce'nin türk futbol tarihi - birinci cilt: osmanlı melekleri adlı kitabından;
ertesi gün aynı gazeteden bu ehemmiyetli spor hadisesini okumaya devam ediyoruz. haberin başlığı ise, “kadıköy’ünde spor müsabakaları.”
“iki günden beri kadıköy’ünde spor müsabakaları yapılıyor. ahiren (geçenlerde) şehrimize muvasalat etmiş olan macar futbol kulübü ile galatasaray futbol kulübü arasında cumartesi (cuma olacak) günü kadıköy’ünde spor müsabakaları icrasına başlanmıştır. müsabaka ibtidâr edilmezden evvel selim sim bey bir nutuk îrâd etti. ve macar misafirlerimize beyan-ı hoş âme-di (hoş geldiniz) eyledi.
ba’de (sonra) bisiklet müsabakası yapılmış, terakki kulübü’nden niyazi efendi birinciliği kazanmıştır. bundan sonra yigirmi sekiz müsabıkın iştira-kıyla yapılan ayak koşusu müsabakası papazyan efendi’nin birinciliği ihraz etmesiyle neticelendi.
müsabakanın en şâyân-ı dikkat kısmına henüz sıra gelmişti. beyaz gömlekli misafirlerimiz al yeşil formalarıyla ve yeknesak elbise ile göründüler. etrafında bir alkış sağanağı koptu. fotoğrafları alındıktan sonra, arkalarında galatasaray kulübü olduğu halde tur mahallini (atletizm pisti) devir ettiler. ertuğrul mızıkası bu hatveatı (adımlan) teşci ediyordu (yüreklendiriyordu).
nihayet iki taraf dizildi ve bir düdük mübarezeye ibtidâr edildiğini ilan etti. başlangıçta her iki taraf biraz nezaketten kendini alamamış ve binâenaleyh hâzırûn (orada bulunanlar) sıkılmaya başlamıştı. fakat bu çok devam etmedi. mübareze kızıştı, kızıştı. bu sırada “maksad” sadaları işitildi. ve bu bizimkilerin aleyhine idi. tekrar başlandığı zaman galatasaraylılar savletlerini (şiddetli hücumlannı) artardılar ve güzel bir tesâdüf evvelki ye’si izale eyledi.
ba’de yine başladılar ve bu defa edilen müsademat neticesiz kaldı. hülâsa oyun bittiği zaman galip, mağlup temin etmedi. hurra nidalarıyla bugünkü ‘evvelki gün’ müsabakaya hitam verilmiş ve herkes dağılmıştı.
müsabakaya dün de devam edilmiş ve bittabi hararet pek ziyâdeleşmiş, müsabaka şâyân-ı dikkat bir şekil almıştı. neticede galatasaraylılar muvaffakiyetler göstererek ahalinin sürekli alkışlarına mazhar olmuşlardır.
müsabaka’ya beşte nihayet verilmişti. müsabakanın netice-i kat’iyyesi bugün anlaşılacaktır.”
yazıda ilk golü kolojvar’ın attığını, bu gole galatasaray’ın cevap verdiğini okuyoruz. cuma başlanan müsabaka 1-1 berabere bitmiş.
(...)
1 nisan ‘miladi 14 nisan’ (cuma)
(...)
yevm-i mezkûrede icra edilen futbol oyununda galatasaraylılar ile macar talebesi arasında müsavat (eşitlik) husûle gelmişti. ‘bu müsabaka 1-1 berabere neticelendi’
1907 yılında avusturya-macaristan imparatorluğunun bir şehri olan şimdiki adıyla cluj-napoca'da kurulan kolozsvari vasutas sport club (kolozsvari demir işçileri spor kulübü) 1910'a kadar belediyenin şampiyonasında mücadele etti ama bu süre zarfında herhangi bir büyük başarı elde edemedi. 1911'de transylvania şampiyonu oldu. 1918'de i. dünya savaşının ardından şehir cluj-napoca adıyla romanya'ya bağlanınca kulüp de adını cfr cluj olarak değiştirdi.
tarihte ilk defa başka bir ülkeden bir kulüp temsilcisi türkiye’ye gelmiş ve istanbul’da üç maç yapmıştı. bu kulüp o zamanlar transilvanya (erdel) avusturya-macaristan hâkimiyetinde olduğu için macarca kolozsvári vasutas (bugünkü adıyla cfr cluj) adını taşıyordu, ancak gerçekte bir romanya kulübüydü. cfr cluj, transilvanya bölgesindeki cluj-napoca şehrinde demiryolcuların kurduğu bir kulüptü. bugün kulüp isminde yer alan cfr harfleri, căile ferate române, yani romanya demiryolları anlamına gelir.
